برانکو در جستجوی یک هافبک تمام کننده

      28 آگوست 2017      0       2894 بازدید        


برانکو فصل قبل با اصرار زیاد سروش رفیعی را در نیم فصل به خدمت گرفت و امسال نیز با صبر و تحمل عاقبت توانست بشار رسن را به ترکیب تیمش اضافه کند تا آمار گلزنی تیمش را افزایش دهد.


به گزارش خبرورزشی، پرسپولیس در حالی در دو فصل گذشته یکی از بهترین تیم های ایران بوده است که همواره این انتقاد که بازیکنان این تیم فرصت های گلزنی زیادی را هدر می دهند وجود داشته است.برانکو بارها به این موضوع اعتراف کرده است که تیمش فرصت های زیادی را از دست می دهد و شاید تمام این انتقاد نباید متوجه مهدی طارمی و دیگر مهاجمان این تیم شود.
از سروش تا بشار؛ در جستجوی هافبک گلزن

خط میانی پرسپولیس در دو فصل اخیر نقشی غیرقابل در موفقیت پرسپولیس داشته است. کمال کامیابی نیا، محسن مسلمان و فرشاد احمدزاده سه بازیکن ثابت این خط بوده اند. به این جمع امید عالیشاه، احمد نوراللهی و سروش رفیعی در زمان های مختلف اضافه و کم شده اند. خط هافبک پرسپولیس یک هافبک دونده ، سرعتی و تکنیکی و توپ گیر است که در طول دوسال گذشته از عوامل اصلی موفقیت این تیم بوده است. اما واقعیت این است که هافبک های پرسپولیس هرچقدر در روند تاکتیکی و بازی تیم موثرند و پاس گل های زیادی را برای طارمی و دیگر مهاجمان ساخته اند اما خودشان گلزنان متبحری نیستند. فرشاد احمدزاده البته امسال با دوگلی که در چهاربازی ابتدای فصل لیگ برتر به ثمر رسانده نشانه هایی از یک هافبک گل زن را در فصل اخیر برای پرسپولیس بروز داده است اما براساس آمار و ارقام دو فصل گذشته شاید بتوان به برانکو حق داد که در جستجوی یافتن یک هافبک گلزن و تمام کننده برای تیمش باشد.

سروش رفیعی هافبک نیم فصل دوم پرسپولیس، براساس نظر بسیاری از کارشناسان بهترین نمایش فصل های اخیرش را در پرسپولیس نداشت اما با این وجود وی توانست با گل هایی که به ثمر رساند نقش مهمی در قهرمانی پرسپولیس و رسیدن تیم به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان ایفا کند. درواقع شاید بهتر باشد بگوییم اگر هافبک های پرسپولیس به خصوص مثلث طلایی مسلمان، احمدزاده و کامیابی نیا تمام کننده های بهتری بودند می توانستند در جدول گلزنان برتر لیگ جای ثابتی در این دو سه سال اخیر داشته باشند. در روزهایی که مهاجمان پرسپولیس و علی الخصوص مهدی طارمی اسیر یارگیری یا بدشانسی هستند این هافبک های پرسپولیس هستند که باید با گل هایشان گره بازی را بازی کنند. وحید امیری و امید عالیشاه نیز با وجود خصوصیات تهاجمی تر و پست بازی شان گلزنان بهتری برای پرسپولیس بوده اند. نکته جالب این جا است که رامین رضاییان حتی زمانی که در پرسپولیس دفاع راست بازی می کرد با گل هایش کمک زیادی به پرسپولیس و پیش از آن راه آهن کرد.

در مثلث طلایی خط میانی پرسپولیس هم کمال کامیابی نیا با وجود آنکه یک هافبک دفاعی است اما آمار گلزنی بهتری نسبت به احمدزاده و مسلمان دارد. این سوال که چرا دو بازیکن تکنیکی و توانای خط هافبک پرسپولیس چارچوب شناسان خوبی نیستند را می توان از خود برانکو هم پرسید که در این سه سال چگونه قدرت گلزنی بازیکنان خط هافبک افزایش پیدا نکرده است.با وجود شروع گلزنی خط هافبک پرسپولیس در فصل جدید با گل های کامیابی نیا و احمدزاده، اما در بازی های اخیر باز هم این موضوع به چشم می آمد که اگر هافبک های پرسپولیس گلزنان بهتری بودند این تیم به موفقیت های بیشتری دست پیدا می کرد چرا که نوع بازی پرسپولیس اتفاقا با اتکا به همین خط هافبک به گونه ای است که موقعیت گل زیادی به دست می آورد اما بسیاری از فرصت هایی که نصیب خط هافبک می شود هدر می روند. احمدزاده بارها خودش را در محوطه جریمه در موقعیت گلزنی قرار می دهد اما ضرباتش راهی به چارچوب ندارد و بیرون می روند.

مسلمان هم از سوی دیگر انگار تمایلی به گل زدن ندارد و ترجیح می دهد دوست صمیمی اش در خط حمله آقای گل شود. مسلمان می توانست هافبکی برای پرسپولیس باشد که در سال 10 گل یا بیشتر بزند. وی یک چپ پای تکنیکی و با هوش است که می توانست پنالتی زن اول تیم باشد و همچنین از ضربات ایستگاهی گل بسازد. مسلمان باید بازی های هم پستی ها و بازیکنانی که شبیه وی در تیم های خوب دنیا هستند را بیشتر تماشا کند تا ببیند چقدر پتانسیل این را دارد که بازیکن کامل تری باشد. وی می تواند با روش های مختلف گلزنی یک هافبک را به آیتم های مثبتش اضافه کند و تبدیل به یک هافبک تمام عیار برای پرسپولیس و تیم ملی شود.
بشار؛ بارقه امید


نگاهی به بازی های بشار رسن پیش از پیوستن به پرسپولیس و همچنین آمار این بازیکن نشان می دهد که شاید پرسپولیس با حضور این بازیکن بتواند خط هافبکی گلزن تر داشته باشد.بشار حتی در بازی با الاهلی و در آن مدت زمان کم و هیجانی نیز بارقه هایی از امید نسبت به حضور یک هافبک تشنه و علاقمند به گلزنی را در پرسپولیس به وجود آورد.رسن یک هافبک جوان است اما سبک فوتبالی اش می تواند به پرسپولیس کمک کند. وی در بازی با الاهلی از زمانی که پا به میدان گذاشت تمامی ضربات ایستگاهی را زد و این علاقه و اعتماد به نفسی که باعث می شود یک بازیکن جوان در اولین حضورش در یک تیم بزرگ و در آن لحظات حساس در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان که تیمش دو برصفر عقب است اینچنین پشت ضربات بایستد نشانه مثبتی به نظر می رسد.رسن ضربات ایستگاهی خوبی زد، یک ضربه ایستگاهی اش با پاس سر علیپور به شجاع رسید و گل شد . یک ضربه کرنر وی روی شش قدم به انصاری رسید که این مدافع آن را از دست داد. در کنار این بشار یک موقعیت خوب در هجده قدم داشت که ضربه وی را در چارچوب دروازه بان الاهلی گرفت. در حمله ای که منجر به گل دوم پرسپولیس شد هم بشار پاس ابتدایی را داد و…

بشار رسن نشان داد یک هافبک با روحیات و سبک تهاجمی است. وی علاقمند به حضور در محوطه جریمه است و عطش گل زنی دارد و این چیزی است که حتی مدافعان پرسپولیس به آن نیاز داشتند.مدافعان پرسپولیس در چند فصل اخیر کمترین کمک را در گلزنی به پرسپولیس کرده اند و جالب است که بازهم سیدجلال حسینی باتجربه بهتر از دیگر از مدافعان این تیم عمل کرده است. حسین ماهینی، محمد انصاری و صادق محرمی گویی در ناخودآگاهشان گل زدن را فراموش کرده اند. هرچند امسال با اضافه شدن شجاع خلیل زاده به خط دفاعی پرسپولیس عشق و عطش گلزنی اضافه شده است. این یک واقعیت است که تمامی تلاشی که تیم ها در طول یک فصل و برای هر رقابت انجام می دهند برای گل زدن است. هیچ تیمی بدون گل زدن نمی تواند پیروز یا قهرمان شود.
تزریق عشق به گل زدن

پرسپولیس حالا بعد از شجاع خلیل زاده ، بشار رسن را هم به تیمش اضافه کرده تا درصد عشق به گل زنی را در تیمش افزایش بدهد.علاقه به برانکو به سروش رفیعی و حالا بشار رسن نیز حکایت از این دارد که مربی کروات یکی از ضعف های تیمش را به خوبی شناخته و با اضافه کردن بازیکنانی که عطش گلزنی دارند درصد موفقیت تیمش را بالاتر برده است.



Source link

دسته بندی : خبر, ورزشی
برچسب ها :

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

به روایت تصویر

آرشیو »